| تبليغات | X |
 |
 |
|
| از می نویسم |
|
خرمايم را سيني ببريد نوش جانتان تا پله هاي آخر بيمارستان و خدا ياري كند چند تا پله ي آخر هم تمام شد نفس كه به ته مانده رسيده بود داشتم هميشه مي شدم داشتم هميشه مي شدم كه دوباره شيريني ام را گل فروشي شلوغ شد خطر گوشم را از بيخ بريد خيابان هاي خاكستري ام پر شد از نوسان هاي خاكستري چشمانم عرق سوز شد من ... باور كه مي كنيد دوباره به هميشه فكر مي كنم تا پله هاي آخر بيمارستان و انجا دوباره از هميشه سرازير مي شوم من ... باور كه مي كنيد؟
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه یازدهم مهر 1384ساعت 12:2 توسط بهزاد مرسلی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
| پیوندهای روزانه |
|
بهمن 84 آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
آذر 1387 مرداد 1387 خرداد 1387 آذر 1386 شهریور 1386 آذر 1385 شهریور 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 |
|
RSS
|